Μιλούν για την ελευθερία του λόγου και της σκέψης άτομα που χρειάζονται σωματοφύλακες για να κοιμηθούν και άνθρωποι που δε γελούν αληθινά, κομίζουν ευαγγέλια σωτηρίας.
Μα πως τα μπερδεύουμε έτσι; Άργησα να καταλάβω την έννοια της ορθογραφίας και τώρα προσπαθώ να ξεδιαλέξω και να απαγκιστρώσω από πάνω μου τις λέξεις... Τύχη, Τοίχοι, Τείχη. Τώρα, αρχίζω να κατανοώ σιγά σιγά...
Αναζητώντας ένα ψήγμα τύχης, ξεχνάμε να βασιστούμε στην αρχέγονη ανθρώπινη δύναμη και χτίζουμε στην απελπισία μας ανήλιαγα κελιά με τοίχους ψηλούς, που αν τους ενώσει κανείς με τους άλλους μοναχικούς τοίχους που συναντά στη ζωή του, ορθώνει τείχη απάτητα απελπισίας.
Για αυτό η παιδεία καταστράφηκε.. για να νομίζεις ότι ζεις μέσα στην τύχη, μα η αλήθεια είναι ότι ζεις μέσα στα χιλιάδες τείχη που συναντάς... αλλά δεν ξέρεις ορθογραφία και αυτοί που φρόντισαν ποτέ σου να μη μάθεις, συνεχίζουν μέσα από τους δικούς τους τοίχους να σε πείθουν ότι όλα τα : ι, υ, η, ει, οι, τον ίδιο ήχο βγάζουν.
Με πολλή αυταπάτη,
Αθανασία
